Polska przechowuje rezerwy złota w trzech lokalizacjach: w kraju, w Banku Anglii w Londynie oraz w Banku Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku. Około 20–25% kruszcu znajduje się w polskich skarbcach, a pozostałe 75–80% w zagranicznych centrach finansowych.
Gdzie fizycznie znajduje się polskie złoto?
Narodowy Bank Polski przechowuje złoto w formie fizycznej, przede wszystkim w standardowych sztabach bankowych typu Good Delivery. Część krajowa znajduje się w skarbcach NBP, ale bank nie ujawnia ich dokładnych adresów ze względów bezpieczeństwa.
Według danych przekazanych przez NBP na koniec 2025 roku około 105 ton złota znajdowało się w Polsce, 195 ton w skarbcu Fed w Nowym Jorku, a 250 ton w Banku Anglii w Londynie. Oznaczało to, że niecałe 20% rezerw było przechowywane w kraju. Udział ten może się zmieniać wraz z zakupami kolejnych partii kruszcu.
Złoto znajdujące się za granicą nie jest wyłącznie zapisem księgowym. Jest fizycznie przechowywane w zagranicznych skarbcach, a depozyt ma charakter alokowany, czyli obejmuje konkretne sztaby przypisane do NBP.
Jak wygląda podział geograficzny rezerw?
| Lokalizacja | Przybliżony udział rezerw | Instytucja przechowująca |
|---|---|---|
| Polska | około 20–25% | Narodowy Bank Polski |
| Londyn | około 45–50% | Bank Anglii |
| Nowy Jork | około 30–35% | Bank Rezerwy Federalnej w Nowym Jorku |
Proporcje należy traktować jako przybliżone, ponieważ zmieniają się wraz z zakupami złota i aktualizacją danych NBP. Najważniejsza informacja pozostaje stała: większość polskich rezerw znajduje się poza granicami kraju, lecz jest rozdzielona między dwa zagraniczne ośrodki.
Dlaczego Polska dzieli rezerwy między trzy lokalizacje?
NBP stosuje dywersyfikację lokalizacji. Oznacza ona rozproszenie złota między Polskę, Londyn i Nowy Jork zamiast przechowywania całości w jednym skarbcu. Taki model ogranicza ryzyko związane z pojedynczą lokalizacją i ułatwia zarządzanie rezerwami.
Najważniejsze powody takiego rozwiązania to:
- Bezpieczeństwo – rozproszenie zmniejsza ryzyko, że jedno zdarzenie lub kryzys ograniczy dostęp do całego zasobu.
- Płynność – Londyn i Nowy Jork należą do najważniejszych światowych centrów obrotu złotem i rynków finansowych.
- Wiarygodność – obecność rezerw w uznanych instytucjach finansowych ułatwia ich wykorzystanie w transakcjach międzynarodowych.
- Elastyczność zarządzania – NBP może korzystać z części rezerw w różnych systemach finansowych, zamiast opierać się na jednym miejscu przechowywania.
Przechowywanie złota za granicą wiąże się oczywiście z zależnością od instytucji państwa, w którym znajduje się depozyt. Z punktu widzenia banku centralnego jest to jednak element równoważenia ryzyka, a nie rezygnacja z kontroli nad własnością kruszcu.
Co zmieniło sprowadzenie złota w 2019 roku?
Do 2019 roku polskie rezerwy złota były przechowywane wyłącznie w Banku Anglii. W tym samym roku NBP sprowadził do Polski 100 ton kruszcu. Operacja zmieniła wcześniejszy model przechowywania wyłącznie za granicą na obecny model zdywersyfikowany.
Od tego czasu Polska przechowuje część złota w krajowych skarbcach, a pozostałe zasoby w Londynie i Nowym Jorku. Dokładne adresy polskich skarbców oraz procedury ochrony rezerw nie są publicznie ujawniane.
