Ile złota wydobywa się rocznie na świecie?

W 2025 roku na świecie wydobyto około 3300 ton złota z kopalń – podaje USGS. World Gold Council, stosując szerszą metodologię, oszacowała całkowitą podaż na 5002 tony, w tym 3672 tony z kopalń i 1404 tony z recyklingu.

Ile złota wydobywa się rocznie na świecie?

Najkrótsza odpowiedź brzmi: około 3300 ton złota kopalnianego rocznie. Jest to wartość podana przez U.S. Geological Survey w raporcie Mineral Commodity Summaries 2026 i odnosząca się do produkcji w 2025 roku.

Nie należy jednak utożsamiać tej liczby z całkowitą podażą złota na rynku. World Gold Council uwzględnia także metal odzyskany z biżuterii, elektroniki i innych wyrobów. Według tej metodologii w 2025 roku globalna podaż wyniosła 5002 tony. Składały się na nią wydobycie kopalniane oraz recykling.

Rozbieżność między 3300 a 3672 tonami wynika z różnic w źródłach i sposobie agregowania danych. USGS koncentruje się na produkcji górniczej, natomiast WGC wykorzystuje również informacje rynkowe z regionów, w których dane o wydobyciu są mniej bezpośrednie. Dlatego wartości nie powinny być dodawane do siebie ani traktowane jako sprzeczne pomiary tego samego zjawiska.

Które kraje wydobywają najwięcej złota?

W 2025 roku liderem pozostawały Chiny, a za nimi plasowały się Rosja i Australia. Pierwsza dziesiątka producentów odpowiada za znaczną część światowego wydobycia. Poniższe zestawienie opiera się na danych USGS za 2025 rok.

Chiny są największym producentem złota nieprzerwanie od 2007 roku. Australia ma natomiast jedne z największych szacowanych rezerw złota, co wzmacnia jej pozycję w długim okresie. Wydobycie prowadzi się także między innymi w Republice Południowej Afryki, Indonezji, Mali i Tanzanii.

Co wpływa na poziom wydobycia złota?

Roczna produkcja nie jest stała. Zależy od opłacalności kopalń, warunków geologicznych oraz sytuacji w państwach, w których znajdują się złoża. Najważniejsze czynniki to:

• Cena złota – wysokie notowania mogą uzasadniać eksploatację rud o niższej zawartości kruszcu.
• Dostępność i jakość złóż – nowe odkrycia są coraz rzadsze, a część kopalń musi pracować głębiej lub przerabiać większą ilość rudy.
• Regulacje środowiskowe – wymogi dotyczące wody, emisji i rekultywacji mogą ograniczać działalność starszych lub mniejszych zakładów.
• Sytuacja geopolityczna – sankcje, konflikty i zakłócenia łańcuchów dostaw utrudniają finansowanie, sprzedaż i transport kruszcu.
• Postęp technologiczny – automatyzacja, monitoring geotechniczny i nowe metody przeróbki pozwalają sięgać po trudniej dostępne złoża.

Złoto pozyskuje się głównie metodą odkrywkową lub podziemną. Czasem jest produktem ubocznym wydobycia innych metali, na przykład miedzi i srebra. W Polsce taką rolę pełni KGHM Polska Miedź, która w 2025 roku odzyskała z własnych rud około 594 kilogramów złota.

Czy złoto może się skończyć?

Określenie „peak gold” oznacza moment, w którym globalne wydobycie osiąga maksimum, a później zaczyna spadać. Nie da się wskazać jednej pewnej daty takiego punktu, ponieważ wielkość rezerw zależy od cen, technologii i tego, które złoża uznaje się za opłacalne.

Trudność wydobycia rzeczywiście rośnie. Nowe kopalnie wymagają większych nakładów, a złoża często znajdują się głębiej i zawierają mniej złota w przeliczeniu na tonę rudy. Nie oznacza to jednak, że złoto zniknie z gospodarki. Metal jest trwały i może być wielokrotnie przetapiany, dlatego znaczna część kruszcu wydobytego w historii nadal znajduje się w obiegu jako biżuteria, sztabki, monety lub elementy przemysłowe.

Recykling ogranicza znaczenie bieżącej produkcji kopalnianej. W przyszłości podaż może być bardziej zależna od odzysku istniejącego złota, modernizacji kopalń i wykorzystania złóż, których eksploatacja wcześniej nie była opłacalna. Złoto syntetyczne pozostaje natomiast rozwiązaniem laboratoryjnym, a nie komercyjnym źródłem podaży.

Najważniejsza liczba to 3300 ton rocznie – tyle złota wydobyto z kopalń na świecie w 2025 roku według USGS. Po doliczeniu recyklingu całkowita podaż wzrosła do 5002 ton według World Gold Council. Różnica pokazuje, dlaczego przy analizowaniu rynku trzeba odróżniać produkcję pierwotną od podaży całkowitej.